საკითხავისასარგებლო

“დიდი იმედგაცრუება”

1844 წლის 22 ოქტომბრის დილას სამყაროს აღსასრულის მოლოდინში ხალხი ჯგუფ-ჯგუფად იკრიბებოდა. იკრიბებოდნენ სახლებში, ეკლესიებში, მიტინგებზე, უმთავრესად ნიუ-იორკსა და ახალ ინგლისში. ამ შეკრებებმა მთელი შტატები მოიცვ, აგრეთვე კანადა და სხვა შორეული ქვეყნებიც.არავინ იცის რამდენი იყვნენ:ზოგი მონაცემით 25000 კაცი იყო და ზოგის თანახმად -მილიონზე მეტი.

მორწმუნეებს შორის იყვნენ ბაპტისტების, მეთოდისტების, ეპისკოპალიების, ლუთერანებისა და სხვადასხვა დასახელების ქრისტიანთა წარმომადგენლები, ზოგიერთი ყოფილი ათეისტიც.სოციოლოგები ამტკიცებენ, რომ აპოკალიფსის რწმენა უმთავრესად იზიდავს ღარიბებსა და უქონელთ-მათ, ვისაც საიქიო ცოხვრება უფრო მეტს სთავაზობს, ვიდრე თავად ცხოვრებას მიუცია მათთვის ოდესმე, მაგრამ აღნიშნულ დრეს მოსამართლეები, ექიმები, განათლებულები თუ უგუნურები-ყველა ერთად შეიკრიბა და ხსნას ელოდა. ამ ხალხს აერთიანებდა მოძღვრების რწმენა დამოუკიდებელი მქადაგებლის- უილიამ მილერისა, რომელმაც ბიბლია თავისებურად გაანალიზა და მეორედ მოსვლის თარიღი დაადგინა. მილერი 1782 წელს დაიბადა მასაჩუსეტში. ის ბაპტისტი მღვდლის შვილიშვილი და 16 და-ძმას შორის უფროსი იყო.მოგვიანებით იმ მიდამოს სადაც მილერის სახლი მდებარეობდა „გადამწვარი რაიონი“ ეწოდა, რადგან იქ ხალხირელიგიური რწმენით ისე იყო ანტებული, რომ თითქმის აღარავინ დარჩა რჯულზე მოუქცეველი,თუმცა ახალგაზრდა მილერი ქრისტიანულ რწმენას განუდგა.ბიბლიაში აღნიშნულმა შეუთავსებლობამ იგი ძალიან შეაწუხა და ვერმონტში გადასხლდა, სადაც ვოლტერის,იუმისა და ტომას პეინის კითხვა დაიწყო.ყველა ეს მოაზროვნე რელიგიური დოქტრინის გავლენას უარყოფდა და რაციონალურ აზრს ემხრობოდა. მილერმაც ეს აზრი გაიზიარა.

1812 წელს ომი დაიწყო.

ბრძოლის ველზე მრავალი ადამიანი ისევ ღმერთს დაუბრუნდა.ოცდამეატე ფეხოსანთა არმიის კაპიტანი მილერი პლაცბურგში იბრძოდა, სადაც მცირერიცხოვანმა ამერიკულმა არმიამ ბრიტანელებს სძლია და ბრძოლის კურსი შემოაბრუნა.მილერის აზრით, ამ წარმოუდგენელ გამარჯვებაში აშკარადა ღმერთის ხელი ერია.მაგრამ საფოიქრებელია, რომ მასზე სინამდვილეში სიკვდილთან პირისპირ შეხვედრამ იმოქმედა.ასე დაუბრუნდა ბაპტისტი ბიბლიას. 1816 წელს მისმა ვოლტერიანელმა მეგობარმა უთხრა, ან ამ წინააღმდეგობებს სეეგუე ან ბიბლიას თავი დაანებეო.ასეც მოიქცა.მომდევნო რამდენიმე წელი მან იმ სისტემის შექმნას მიუძღვნა, რომელიც 14 წესისგან შედგებოდა და მტელი საღვთო წერილის შინაარსის თანმიმდევრულ ახსნას გულისხმობდა.ერთ-ერთი განმარტება ასეთი იყო : საგნებს მუდამ გადატანითი მნიშვნელობა აქვს..მაგალიუთად, მთები მთავრობას ნიშნავს, მხეცები-სამეფოს,წყალი-ხალხს,შეიძლბა 1 დღე ერთ წელიწადს ანდა ათას წელს ნიშნავდეს

ალბათ მილერი მთელ თავის ცხოვრებას მეორედ მოსბვლის ქადაგებაში გაატარებდა, შემტხვევით ჯოშუა ჰაიმსს რომ არ გადაჰყროდა. ჰაიმსი იყო ცბიერი მრჩეველი,ბრწყინვალე პოლიტიკოსი.მათ 1839 წელს გაიცნეს ერთმანეთი და ჰაიმსი მის მოძრაობას შეუერთდა.მალე მან ორი გაზეთი გამოუშვა „ჟამთა ნიშნები„ და „შუაღამის ძახილლი“ .ცოტა ხანში, ამ გაზეთების ყოველკვირეულმა ტირაჟმა 60 ათასი შეადგინა.

გაგრძელება…

ალბათ მილერი მთელ თავის ცხოვრებას მეორედ მოსბვლის ქადაგებაში გაატარებდა, შემთხვევით ჯოშუა ჰაიმსს რომ არ გადაჰყროდა. ჰაიმსი ზრუნავდა, რომ მრევლეში რიგითი წევრების გარდა, ახალი მისიონერებიც მიეღოთ, რომ ახალმოქცეულებზე ზემოქმედეა გაეძლიერებინათ.ამ ძალისხმევამ დიდად შეუწყო ხელი რელიგიურ აღტკინებასა და მილერიზმის პოპულარობას. მილერს სჯეროდა, რომ მეორედ მოსვლა დაახლოებით 1843 წელს უნდა მომხდარიყო, როდესაც ძალიან ცააცივდნენ, თქვა, რომ სამყაროს აღსასრული სადღაც 1843 წლის 21 მარტსა და 1844 წლის 21 მარტს შორის მოხდებოდა.

ამ პერიოდმა ისე ჩაიარა რომ ღირსშესანიშნავი არაფერი მომხდარა.ბოლოს მილერის მიმდევარმა, მოძღვარმა სამუელ სნოუმ თქვა, რომ განკითხვის დღე 22 ოქტომებრს დადგებოდა და ამის დამადასტურებელი გაანგარიშება წარმოადგინა. მილერი თავს იკავებდა რაიმეს განცხადებისგან, მაგრამ რახან ამ განაცხადმა ელვის სისწრაფით მოიცვა ხალხი, იფიქრა, ამაში ღმერთის ხელი ურევიაო.ხალხი კიდევ ერთსულოვანი იყო : დიდი ხნის ნანატრი ხსნის დღე ახლოვდებოდა.
1844 წელს ბევრმა მილერიტმა თქვა უარი მინდვრების დამუშავებაზე, რადგან ირწმუნა, რომ აღსასრული დაზამთრებამდე დადგებოდა.ზოგმა კი გაზაფხულზე დატესილი მოსავალი აღარ აიღო და მინდორში დაალპო, რაკი ირწმუნა , რომ არც ცრუსა ა არც მართალს მიწიერი სარჩო აღარ დასჭირდებოდათ.ასე შეხვდნენ 22 ოქტომბრის განმთიადს მილერიტები:იმედით, შიშითა და სიხარულით, ხშირ შემთხვევაში უსახლკაროდ დარჩენილმი და შემოქმედთან შესახვედრად გამზადებულნი.

დიდი იმედგაცრუება
„დიდი იმედგაცრუების“ მომდევნო დილას ჰირამ ედისონს ხილვა ჰქონდა და დაწერა: მეორედ მოსვლა ჩემი ქრისტიანული ცოხზვრების ყველაზე მდიდარი და ნათელი განსაცდელი იყო.თუკი ეს სიცრუე აღმოჩნდა,მაშინ რარად მიღირდა დარჩენილი ქრისტაინული ცხოვრება? ასეთი საზარელი ფიქრების გასაფანტად იგი მოძმე მილერიტების სანუგეშებლად,თუცა შემდეგ ტქვა: ზეცა გაიხსნა ჩემ თვალწინ და მკაფიოდ დავინახე, რომ უფალი ზეციური სამოტხიდან გამოვიდა და მიწაზე დასვების ნაცვლად პირველად სევიდა ზეციურ სამოთხეში.დედამიწაზე დაშვებამდე მას სამოტხესი უნდა შეესრულებინა საქმე“.ედისონმა დაასკვნა, რომ 22 ოქყტომბერი მეორედ მოსვლას კი არ მიანიშბნევდა, არამედ იმ დღეს აღნშნავდა,როდესაც ქრისტემ თავისი ადგილი დაიკავა ზეციურ სამოთხეში, საიდანაც დაიწყებდა დედამიწაზე არსებული ვიტარების განსჯას და დასაბრუნებლად მოემზადებოდა.ეს დოქტრინა ცნობილია, როგორც „ძიება და განკიტხვა“. ამის საფუძველზე დაარსდა „მეშვიდე დღის ადვენტისტები“.დღეს ეს სექტა 15 მილიონ წევრს ითვლის 200-იოე ქვეყანაში.მათ შორის მართლმადიდებლებს კვლავ სწამთ, რომ 1844 წლიდან ქრისტე დედამიწაზე სულებს განიკითხავს და როდესაც ეს საქმე დასრულდება, ჩვენი განკითხვის დღეც დადგება.

თეგები

blogerlady

age: 14

მსგავსი ამბები

Back to top button
Close
Close