საკითხავი

ნაპოლეონის რომანტიკა იყო ასეთი

ამ პოსტში არის ნაპოლეონის რომანტიკა, იქნებ მოგეწონოთ, რომანტიკოსებს :yes:

აპრილი. 1796
მე მივიღე შენი ყველა წერილი, მაგრამ არცერთ მათგანს ჩემთვის ისეთი შთაბეჭდილება არ მოუხდენია როგორც ბოლოს. რამდენ ადამიანს ყვარებია ასე, შეგიძლია მითხრა?

არ ფიქრობ?
რომ ჩემი მდგომარეობა არის ბოროტი, არის ამაო , ჩემი მწუხარების გარეშე რომელიც ნათლად ანგრევს ჩემს სულს .
როგორია?!!!! როგორია შენი გრძნობები?!!!! მშვენიერი რომელიც წვავს ჩემს საცოდავ გულს.

ჩემო ერთადერთო და განუმეორებელო ჯოზეფინა, უშენოდ არ არსებობს ხალისი, სამყარო არის უდაბნო სადაც ვერავის გადავუშლი გულს.

შენ მოგიძღვენი ჩემი სული, ჩემს სულზე მეტი, ერთადერთი ფიქრი ხარ ჩემი ცხოვრების…
ვიცხოვრო შენთვის ეს ჩემი ცხოვრების სრულყოფილი ისტორიაა
ვცდილობ მოვიდე ახლოს.
სულელი…..
ვერ ვხვდები რომ უფრო გშორდები. რამდენი რამ გვაშორებს ერთმანეთს…
რა დრო გავა სანამ შენ წერილს წაიკითხავ……..
ეს უტყვი გამოხატვა დატყვევებული სულის……..
იქ სადაც შენ დედოფალი ხარ.

(Oh, my adorable wife!)
ჩემო განუმეორებელო მეუღლევ, არ ვიცი ბედი რამდენი ხნით დამაშორებს შენთან, მაგრამ თუ ეს დიდხანს გაგრძელდა იქნება აუტანლი, ჩემი ვაჯკაცობა არ ჰყოფნის ამას.
ერთ დროს ვამაყობდი ჩემი ვაჯკაცობით, მაგრამ ზოგჯერ იღბლის შიში მიპყრობს, და თავს ვთვლი ყველაზე, ყველაზე შიშის მომგვრელ არსებად რომელსაც გრძნობა არ აქვს, რომელიც არ კრთის, რომელიც მე ვარ….
ჩემო ერთადერთო მეგობარო, რომელმაც განმისაზღვრე ბედი……
და დღე როდესაც დაგკარგავ არის დღე როცა ბუნება მართმევს სიცოცხლეს.
ეხლა მაურიცე-ს პორტში ვარ, ხვალ ალბენგას-ს მივაღწევ. აქ ორი არმიაა, დაე ჭკვიანმა გაიმარჯვებს.
ნუ დარდობ, გიყვარდე როგორც შენი ორივე თვალი, მაგრამ ეს არ არის საკმარისი_ როგორც საკუთარი თავი, მეტად ვიდრე საკუთარი თავი, ვიდრე საკუთარი სიცოცხლე, უფრო მეტად ვიდრე ნებისმიერი რამ.
…………მაპატიე. მე უკვე ვბოდავ, მე ვკარგავ ძალას…..
ყოველი კარგავს ძლიერებას როცა შენ გყვარობს.
მშვიდობით, ვიძინებ უშენოდ, დავიძინებ, ვითხოვ პატიებას…. ეს დღეები გგრძნობდი ჩემს მკლავებში, გხედავდი, მაგრამ შენ არ ხარ………

თეგები

მსგავსი ამბები

Back to top button
Close
Close