გამოგონებასასარგებლოსურათები

ველოსიპედი

ამ პოსტში მე შემოგთავაზებთ ერთ–ერთი საუკეთესო და ეკოლოგიური ტრანსპორტის შესახებ ინფორმაციას და სურათებს.

ველოსიპედი – არის ძირითადად ორბორბლიანი (არის სამ- და ოთხბორბლიანი მოდიფიკაციებიც) მექანიკური სატრანსპორტო საშუალება. მისი ტარება შეიძლება “პედლების” ფეხით დატრიალებით, პედლების საშუალებით ხდება ასევე სიჩქარის დარეგულირება.
1790 წელში პირველი ველოსიპედი რომელიც გამოიგონეს საფრანგეთში გავდა ორბორბლიან ხის ცხენს, პედლებისა და საჭის გარეშე. 1817 წელს გერმანიაში მას დაამატეს მოძრაობის მიმმართველი მექანიზმი. 1861 წელს საფრანგეთში ველოსიპედზე გამოჩნდა პედლები. 1870 წელს პირველად წინა დიდი ბორბლიანი ველოსიპედი გამოჩნდა ბრიტანეთში. და საბოლოოდ 1903 წელს პირველად გაიმართა შეჯიბრება – ტურ დე ფრანსი.

ველოსიპედის ტიპები:


* უნიციკლი (ერთადგილიანი ველოსიპედი) — სატრანსპორტო საშუალება, რომელიც შედგება: ველოსიპედის ერთი ბორბლისაგან და ყველა დანარჩენი ნაწილებისაგან რომლებიც ჩვეულებრივ აქვთ ტიპიურ ორბორბლიან ველოსიპედებს. უნიციკლის სამართავად საჭიროა რომ დაცული იყოს ოთხმხრივი ბალანსირება. ძირითადად გამოიყენება ცირკში, თუმცაღა დღესდღეობით ექსტრემალური სპორტის გვერდითაც გვხვდება. ორ წელიწადში ერთხელ იმართება ჩემპიონატები უნიციკლით მართვაში. დადგენილია რომ ადამიანს შეუძლია უნიციკლის მართვის სწავლა საშუალოდ 10—15 საათში.


* მონოციკლი — სატრანსპორტო საშუალება, რომელიც ერთი ბორბლისაგან შედგება და მძღოლი ზის თავად ბორბლის შუაში. მონოციკლები ასევე გვხვდება მოტორიზირებულებიც.


* ლიგერადი – ორბორბლიანი ან სამბორბლიანი ველოსიპედი რომელიც იმართება ნახევრად მწოლიარე მდგომარეობით. ამ ტიპის ველოსიპედები უფრო ხშირად ზურგზე დასაწოლი გვხდება, თუმცაღა არსებობს მუცელზე მწოლიარე მართვის ტიპებიც. ლიგერადი ტიპის ველოსიპედები აეროდინამიურია და ავითარებს მარალ სიჩქარეს ამიტომ მათთვის ცალკე შეჯიბრებები იმართება. 2004 წელს რეკორდი ლიგერადებს შორის დამყარდა საათში — 84 კმ 215 მ, ხოლო ჩვეულებრივი ველოსიპედისათვის კი — 49 კმ 441 მ. ლიგერადი პირველად ჩემპიონატი გაიმართა 1933 წელს. ასევე არსებობს ტანდემური ლეგერადები (ერთი ნახევრად დაწოლილია ხოლო მეორე ზის).


* ტანდემი – ველოსიპედი ორი ადამიანისათვის, რომელტაც თავიანთი პედლები გააჩნიათ. ამ ტიპის ველოსიპედებში ერთი ზის მეორის უკან, თომცაღა 1890 წელს იყო ტანდემის ვერსია სადაც ორი ადამიანი გვერდიგვერდ იჯდა. ტანდემები ასევე არსებობს სამი და მეტი ადამიანისათვის.

BMX

ერთ–ერთი თანამედროვე ბაიკი , რომელიც ძალიან გავრცელებულია და პოპულარული. უმრავლესობა ტრიუკების გასაკეთებლად და წასამრიაჟებლად :)) იყენებს..

BMX ის ტიპები:

Racing
Racing არის პირველი BMX
ეძს ბაიკები შექმნილია რბოლისათვის მოტოკროსის ტრასების შემცირებულ ვარიანტებზე…
Raicing-ის BMX-ების “რამებს” ბოლო 5 წლის მანძილზე ამზადებენ ალიუმინისგან….

Flatland
Flat არის BMX-ს ტექნიკურად ყველაზე რთული სახეობა…
Flatland-ის ბაიკები გამოირჩევა პატარა ზომით და სიმსუბუქით…

Street შედგება სამი ტიპისაგან
1) – Dirt Jumping ან უბრალოდ Dirt
ამ ველოსიპედებს არ გააჩნიათ პეგები და წინა მუხრუჭი, აქვთ “რამა” არა უმცირეს 20.5 დიუიმისა…
ესეთი კომპლექტაცია იმასთანაა დაკავშირებული, რომ ამ ტიპის რაიდერებს უწევთ მიწის ტრამპლინებზე ხტუნვა, რომელთა შორისაც ორმოებია…
პატარა ზომის “რამებით” მოუხერხებელია ხტუნვა, ხოლო წინა მუხრუჭი უბრალოდ საშიშია დაშვების სპეციფიკური ტექნიკის გამო…
2) – Vert..
Vert-ის ბაიკები დიდად არ განსხვავდება Street-ის ბაიკებისგან…
უბრალოდ ადამიანი, რომელიც რამპაში კატაობს, თავის ველოსიპედს Vert-ის ბაიკს ეძახის, Streetერი კი Street-ის…
BMX-ს ფირმებს აქვთ რამდენიმე Vert BMX-ს მოდელი, მაგრამ რომ დავუკვირდეთ, რეალურად ისინი არაფრით განსხვავდებიან Street-ის BMX-ებისგან
3) – Street
რამა არის 20-დან 21 დიუიმამდე სიგრძის, ძირითადად მეტალის…

ახლა კი ველოსიპედების რამოდენიმე სურათი:

წყარო : wikipedia , teen forum და მე !

არ მინდოდა დამეწერა მაგრამ… ჩემი პირველი პოსტია და იმედია მოგწეონებათ :))

loading...
თეგები

მსგავსი ამბები

Close
Close